Müasir elmi araşdırmalar üç gün (72 saat) davam edən su orucunun (fasting) insan bədənində olduqca mürəkkəb və faydalı metabolik dəyişikliklərə yol açdığını sübut edir. Bu müddət ərzində xaricdən enerji qəbulunu tamamilə dayandıran orqanizm, həyat fəaliyyətini davam etdirmək üçün bütün qüvvəsini daxili ehtiyatların aktivləşdirilməsinə yönəldir.
Prosesin ilk 24 saatında bədən qaraciyərdə və əzələlərdə depolanmış qlikogen ehtiyatlarını sürətlə xərcləməyə başlayır. Adətən 12-16 saat ərzində tamamlanan bu ilkin mexanizmdən sonra karbohidrat ehtiyatları tamamilə tükənir. Bunun ardınca əsas enerji mənbəyi kimi birbaşa piylərin yandırılması (lipoliz) mərhələsinə keçid edən orqanizmdə insulin səviyyəsi kəskin şəkildə aşağı düşür.
Orucun 24-48-ci saatları aralığında bədəndə ən mühüm metabolik hadisələrdən biri sayılan avtofagiya prosesi pik həddə çatır. (Avtofagiya zamanı hüceyrələr öz daxilindəki zədələnmiş və zərərli zülalları parçalayaraq təmizləyir). Elmi tədqiqatların nəticələri bu hüceyrədaxili təmizlənmənin xərçəng və müxtəlif neyrodegenerativ xəstəliklərin yaranma riskini əhəmiyyətli dərəcədə azaltdığını nümayiş etdirir. Eyni zamanda orqanizm zədələnmiş toxumaları yenidən bərpa etmək məqsədilə xüsusi hormonların ifrazını artırır.
Prosesin 48 və 72-ci saatları arasında orqanizm artıq dərin ketoz vəziyyətinə daxil olur. Bu mərhələdə beyin öz enerji ehtiyacını qlükoza əvəzinə, yağların parçalanmasından əldə edilən keton cisimləri vasitəsilə təmin etməyə başlayır. Ketonların aktivləşməsi fərdlərdə zehni aydınlığı və koqnitiv funksiyaları nəzərəçarpacaq dərəcədə gücləndirir. Eyni zamanda qeyd olunan zaman kəsiyində insan bədənində böyümə hormonunun (HGH) səviyyəsi təxminən beş dəfəyə qədər yüksəlir. Bundan əlavə, 72 saatlıq aclıq kök hüceyrələrinin istehsalını stimullaşdırmaqla köhnəlmiş və zəifləmiş immun hüceyrələrinin yeniləri ilə əvəzlənməsini sürətləndirir.
Bütün bu fundamental elmi faktlar üçgünlük su orucunun sadəcə bir çəki itirmək üsulu olmadığını, bədəni hüceyrə səviyyəsində sıfırlayan kompleks bir müalicəvi proses xarakteri daşıdığını göstərir. Lakin tibb mütəxəssisləri bu cür ekstremal və uzunmüddətli aclıq təcrübələrinin mütləq şəkildə həkim nəzarəti altında reallaşdırılmasını tövsiyə edirlər.
