Paradiqma Onur Yeşilyurtun “Luis Suarez” haqqında yazısını təqdim edir.
Luis Uruqvayın paytaxtı olan Montevideo şəhərinin kasıb məhəllələrinin birində dünyaya göz açmışdır. Evdə yeddi qardaş-bacı olduqları üçün ailənin maddi vəziyyəti heç vaxt kifayət etmirdi. O, hələ kiçik yaşlarında olarkən atası ailəni tərk etdiyinə görə, anası xadimə kimi işləyərək bütün ailə üzvlərini dolandırmağa çalışırdı. Luisin hələ 7-8 yaşlarında küçələrdə top arxasınca qaçması əslində sadəcə bir oyun deyil, həyatda qalmaq uğrunda bir mübarizə idi. Bəzi günlər ac yatmaq məcburiyyətində qalan bu uşaq, bəzən isə qonşulardan yemək istəyirdi. O, təhsilini çox erkən yaşlarda yarımçıq qoydu. Ailəsinə kömək etmək məqsədilə avtobuslarda bilet satır və marketlərdə müxtəlif xırda işlər görürdü. Axşamlar məşqlərə yorğun-arğın vəziyyətdə getsə də və ayaqqabıları tamamilə deşik-deşik olsa da, onun futbola olan sonsuz sevgisi heç vaxt tükənmirdi.
Onun fitri istedadı qısa müddət ərzində hər kəsin diqqətini çəkdi. Məhəllədə futbol oynayarkən onu izləyən hər kəs “Bu uşaq fərqlidir” deyirdi. Zaman keçdikcə peşəkar klublara doğru irəliləyən gənc futbolçu on doqquz yaşında Niderlandın “Ayaks” komandasına transfer olundu.
Yeni ölkəyə, yeni dilə və yeni mədəniyyətə uyğunlaşmaq asan olmasa da, o, yaşıl meydanda sanki fırtına kimi əsirdi. Qolların ard-arda gəlməsi onun yolunu İngiltərənin böyük klublarından biri olan “Liverpul”a saldı. O, İngiltərə futbolunda qısa müddət ərzində əsl əfsanəyə çevrildi. Xüsusilə 2013-2014-cü illər mövsümündə vurduğu 31 qol sayəsində o, öz komandasını az qala çempion edəcəkdi.
Təbii ki, bu peşəkar karyera yolu həmişə rəvan getmirdi. Meydanda baş verən dişləmə hadisələri, aldığı sərt cəzalar və kəskin tənqidlər onun həyatının bir hissəsinə çevrilmişdi. Media bəzən onu “canavar” adlandırsa da, o, heç vaxt təslim olmadı. Ən çətin anlarında belə onda təslim olmayan qətiyyətli bir iradə mövcud idi.
Karyerasının növbəti mərhələsində “Barselona”ya transfer olunan hücumçu burada Lionel Messi və Neymarla birlikdə məşhur “MSN” üçlüyünü qurdu. Bu hücum xətti ilə onlar birlikdə həm Çempionlar Liqası kubokunu, həm də ölkə çempionatlarını qazandılar. Bununla yanaşı, o, Uruqvay Milli Komandasının heyətində Dünya Çempionatında da böyük uğurlara imza atdı.
Lakin məncə, bu hekayənin ən təsiredici məqamı onun xarakterindəki dəyişməzlik idi. Nə qədər çox sərvət əldə etsə də və nə qədər böyük şöhrət qazansa da, o, uşaq ikən yaşadığı dərin yoxsulluğu və aclığı heç vaxt unutmadı. O, ailəsinin rifahı üçün əlindən gələn hər şeyi etdi. Bütün qardaş-bacılarına evlər aldı və anası üçün tamamilə rahat bir həyat qurdu. Öz uğurlarının ən yüksək zirvəsində olarkən belə, “Mən hələ də o küçədəki uşağı içimdə daşıyıram” deyirdi.
Əslində, Luis Suaresin bioqrafiyası sadəcə bir futbol hekayəsindən çox daha artığıdır. Bu hekayə kəskin yoxsulluqdan və aclıqdan başlayaraq dünyanın ən yaxşı oyunçularından birinə çevrilməyin, dəfələrlə yıxılıb yenidən qalxmağın və ağır tənqidlərə rəğmən ayaqda qalmağın dastanıdır. Əgər onun o inanılmaz dərəcədə böyük istedadı və əsla təslim olmayan xarakteri olmasaydı, bəlkə də, o, bu gün hələ də Montevideonun dar küçələrində həyat mübarizəsi aparacaqdı.
